Tyrolska wiosna na stoku

Kiedy w większości alpejskich kurortów zima powoli odchodzi ze stoków, a wyciągi kończą sezon, dolina Zillertal w Tyrolu gra według własnych reguł. Tutaj marzec i kwiecień to nie czas pożegnania z nartami, ale moment, w którym narciarstwo osiąga swoją najbardziej komfortową i... ludzką twarz.

Wielu rejonach Alp marzec już wygasza sezon, ale w Zillertal sytuacja wygląda zgoła inaczej. To zasługa przede wszystkim geografii – większość tutejszych ośrodków leży naprawdę wysoko, często powyżej 1,7 tys.-2 tys. m, a wisienką na torcie jest lodowiec Hintertux. To on niczym potężny lodowy akumulator gwarantuje doskonałe warunki nawet wtedy, kiedy w dolinach budzi się już zielona wiosna.

I właśnie o tej porze roku Zillertal pokazuje swoje najbardziej ludzkie oblicze. Dni są dłuższe, słońce przyjemnie grzeje, a mróz nie szczypie w policzki. Zamiast zimowego pośpiechu i walki o pierwszy świeży śnieg pojawia się spokojniejszy, bardziej cywilizowany rytm dnia: solidna porcja jazdy rano, długa, leniwa przerwa na słońcu i popołudniowy powrót na stok, kiedy śnieg staje się miękki, przewidywalny i po prostu przyjemny.

DWA OBLICZA JEDNEGO DNIA

Wiosenne szusowanie w Zillertal ma swój niepowtarzalny urok. Poranki należą do perfekcjonistów – śnieg jest wtedy twardy, idealnie przygotowany przez ratraki, a widoczność bywa krystaliczn